Meters gemaakt!!

Sinds mijn laatste update, zijn we inmiddels ruim een maand verder. En wat voor maand! De Woezel en Pip is af! HIHAAAA! Met de Fractal die naar me lag te lonken, ben ik als een bezeten aan de slag gegaan met W&P. En hij is leuk geworden maar ik was blij dat ie af was. Hij ligt nu bij de lijstenmaker. Ik heb nog geen foto maar zodra ie terug is, gaat ie zeker hier geplaatst worden. Over dat inlijsten gesproken....ik schrik toch iedere keer weer van wat dat kost. Die complete W&P heeft me straks ongeveer 100 euro gekost! En OK, hij is best leuk, ik ben trots dat ik em toch afgemaakt heb en mijn kuiken is er blij mee, maar ik vind dat toch behoorlijk duur. Maar dat even terzijde.

En ja, na W&P was het dan toch weer tijd voor de Fractal. Ik heb weer een bladzijde af! YESSS!En ik ben gauw verder gegaan met de volgende. Ik wil er de vaart inhouden. In den beginne van de Fractal, borduurde ik een pagina per week. Dat is misschien wel heel optimistisch maar het zou mooi zijn als ik een pagina per 2 weken zou kunnen maken. Dan kan ie misschien ook nog wel dit jaar ingelijst worden (ik ga vast sparen :-)) Voor de voortgang...zie de foto!

100 % ZB (Zuivere Borduurtijd) - twee zusjes in een stacaravan!

Vorig jaar oktober heb ik borstkankeronderzoek moeten laten doen. En ondanks dat het gelukkig goed afliep, heeft het me emotioneel veel gedaan. Ik ben er danig van slag van geweest. Mijn lieve zusje vond dat het weer eens tijd was voor een weekend weg - een 'help-de-freubeltante-er-weer-bovenop'-weekend. Een lang weekend. Van vrijdagmiddag tot maandagmorgen. Dat vraagt natuurlijk wel wat van het thuisfront. In beide gevallen heb je te maken met manlief en twee kindjes. Dus toen het thuisfront geregeld was, is mijn zusje een stacaravan gaan boeken. In het verleden gingen we twee daagjes shoppen - in Maastricht ofzo - maar vorig jaar is het gemuts in een stacaravan zo goed bevallen, dat we dat nu weer wilden gaan doen. En afgelopen weekend was het zover. Wij gingen op pad. Naar een stacaravan aan de rand van Arnhem. Niet ver van de snelweg vandaan, maar wel lekker in het bos. Bij het inchecken tekende de mevrouw van de receptie op de plattegrond waar onze stacaravan stond. Mijn zusje zei nog:"goh... lekker helemaal achterop, aan de rand van het park". En inderdaad, onze caravan stond aan het eind van het pad. Achter onze caravan stond de omheining van het park. Achter de omheining stond een strookje bos. En jawel.... achter het strookje bos lag ......de snelweg. Vanuit de stacaravan konden wij de koplampen van de langsrijdende auto's goed zien. Volgens mijn navigatieprogramma op mijn mobieltje, stond de caravan zelfs OP de snelweg! Maar eerlijk is eerlijk...in de stacaravan hoorde je er helemaal niks van. Ik weet niet hoe het er in de zomer is, als je lekker buiten kunt zitten maar ik vermoed dat het behoorlijk lawaaig is. Maar de stacaravan was prima ingericht. En wat hebben we het leuk gehad. We hebben veel gekwekt, gelachen, we zijn uit eten geweest en natuurlijk hebben we geborduurd. En hoe. 100 % ZB (Zuivere Borduurtijd). In tijden niet gehaald. Niet te laat naar bed, niet te laat weer op. En gaan met die naald! Ik heb dat weekend aan de Fractal gewerkt. Ik was bezig met de andere helft van het middenstuk. En ik ben er in geslaagd om dat a4-tje af te krijgen. En ik kon zelfs nog beginnen met het volgende a4-tje. Het weekend was veel te snel voorbij. En maandagochtend gingen wij best wel met een kater naar huis toe. De mannen en de kindjes waren het weekend ook prima doorgekomen dus hopelijk mogen we nog een keer op herhaling :-).

De Fractal na het weekend weg:

Ohohoh wat wordt ie mooi. Ik sta te popelen om er mee verder te gaan. Maar ja, W&P (zie hieronder) moet eigenlijk eerst af. *zucht* dilemma......

Woezel & Pip (Blegh)

In 2009 ging ons grote kuiken van een babykamer naar een grote-meisjes-kamer. Om de boel op te fleuren, had ik bedacht om een borduur voor op haar nieuwe kamer te maken. Een borduur van Woezel & Pip. En dan niet zo'n lullig kleintje. Nee, een flinkerd, met de 4 jaar-getijden. Bij het eerste kruissteekje merkte ik al dat ik er eigenlijk helemaal niks aan vond. Ik weet niet waarom. Maar omdat ik ook niet wil dat ie pas af is als mijn grote kuiken het huis uit gaat (kijk eens schat, voor op je studentenkamer :-)), heb ik ém op 31 december maar weer eens tevoorschijn gehaald. En het is echt voor het eerst in mijn leven dat ik 's middags als ik onderweg ben van mijn werk naar huis, denk: "gaaaatver, ik moet vanavond borduren". Maar ik ga stug door. Zo stug dat ik soms zelfs in de trein zit te borduren (dus als jullie in de trein van Utrecht naar Amsterdam en terug iemand met een chaggerijnig gezicht aan een W&P zien borduren, that's me!!). Ik ben inmiddels met het laatste jaargetijde bezig: de zomer. Dan moeten de randen nog en dan is het klaar. Er is een troost: mijn dochter vindt ém echt heel mooi en reageert heel enthousiast als ik weer wat verder ben. Dat maakt een hoop goed!Hierbij de foto van Woezel & Pip:

Fractal #7: Eindelijk een update

En dan nu de beloofde update van de fractalvorderingen. Ik wilde eigenlijk wachten tot ik de pagina waar ik nu mee bezig ben, ook af zou hebben maar ik vrees dat dat nog wel even duurt. Ik hoop eigenlijk dat ik deze pagina nog wel DIT jaar af krijg. Is nog wel even doorploeteren aangezien ik verder ben gegaan met een pagina waar in weer lekker veel confettisteekjes voorkomen. Het is het tweede deel van het middenstuk. In een van mijn eerste blogs schrijf niet zo heel positief over confettisteekjes. Nou, dat gevoel kwam weer volledig terug. Wat is het toch een getob. Maar ik geloof dat ik het ergste al weer gehad heb. Het wordt inmiddels een flinke lap en een foto maken is een hele tour. Maar als ik bovenop een stoel ga staan, lukt het aardig. Zie hier de foto's. Op de eerste foto het gedeelte waar ik nu me bezig ben, op de tweede foto het geheel.

Held 2: Reactionman

Er heeft weer een nieuwe held het licht gezien: Het afreageerpopje. Of in stoere heldentermen: Reactionman. Eigenlijk is het een projectleiders-afreageerpopje. Maar het zou ook een stoere surfdude kunnen zijn :-) Ik heb hem gemaakt voor mijn collega met wie ik ruim een jaar aan hetzelfde project heb gewerkt. Onder de bezielende leiding van een projectleider die ons zeer regelmatig het bloed onder de nagels vandaan haalde. En nu mag deze collega wederom een project gaan doen met deze projectleider. Ik vond dat mijn collega daar wel wat ondersteuning in kan gebruiken. Waarom deze outfit? De projectleider in kwestie vond het een hele grap om ons in hoogzomertijd regelmatig mee te delen dat ie het vroeg voor gezien zou houden om in zijn eigen tuin van zijn eigen zwembad te gaan genieten. Wij stelden ons dan voor dat hij een roze glitterzwembroek zou hebben. Dat idee alleen al was genoeg om het leed iets te verzachten. Welnu, mijn nieuwste creatie aan het heldenfront heeft een roze glitterzwembroek, een afreageertruitje met schietschijf en een zonnenbril. De prikkertjes voor het echte afreageerwerk worden meegeleverd. Ik vind ém zelf bijzonder geslaagd geworden. Jammer dat ik em ga weg geven. Hieronder twee foto's: een van reactionman en een van huperman en reactionman, gebroederlijk samen.

Hi-Ha-Huperman

Ik heb een klacht gekregen. Een klacht over dat het nu toch wel echt weer eens tijd werd voor een nieuwe blog. Nou, hier is ie dan. Ook al lijkt het erg rustig, ik heb niet stilgezeten. Van borduren is niet zo heel veel terecht gekomen de laatste maanden maar "as we speak" ben ik de hand aan het leggen aan het laatste stukje van een A4tje Fractal. Dus daar volgt ook snel een update van. Ik ben de afgelopen weken lekker aan het breien geweest. Mijn Art Yarns sjaal is af. En ik ben er zelf heel happy mee. Het is echt leuk om iets zelf gemaakt te kunnen dragen. En ook om de ongelovige reacties te horen als mensen horen dat je het zelf gemaakt hebt. Zie de foto voor het eindresultaat.

En....(tromgeroffel).......Huperman heeft het licht gezien! Jaja, een echte held. In tricotsteek. Om te beginnen wil ik even melden dat je op Ravelry werkelijk alles kunt vinden. Ik had het in mijn hoofd gehaald om een held te breien. Nou, zoek op Ravelry en je vind echt wel iets. In dit geval vond ik het breipatroon van My First Superhero van Jeniffer Lori. Zo ongelovelijk leuk. Ik had nog wat goeie restjes liggen en voila, binnen een week was mijn eerste Superhero geboren. Ik heb gekozen voor de originele superman-kleuren. Ok, ik heb hier en daar wat aangepast. Mijn held heeft een masker (volgens patroon). De "echte" Superman heeft dat niet. Het masker is niet helemaal goed gelukt, hij loenst nu een beetje maar ach, wat geeft dat. Overigens was dit voor mij de eerste keer dat ik met meerdere kleuren tegelijkertijd heb gebreid. En ik ben er nog niet heel echt fan van. Maar dat weerhoudt me er niet van om nog meer helden te breien. Ik heb nu plannen voor een Hulk, een Megamindy en wie weet wat nog meer voor helden.Waarom heet ie Huperman? Nou, de letters in het schild zijn opgemaasd en dat had ik ook nog niet eerder gedaan. Ik kreeg de S er gewoon niet goed in zonder dat alle steken gingen lubberen. Dus na een aantal pogingen heb ik uiteindelijk maar een eenvoudige letter gekozen: de H. van Held. Of Hero. Of Huperman. Vandaar. Zie hieronder de echte Superman en mijn Huperman. Die gespierde benen, dat stoere voorkomen. Als twee druppels water hahahahaha.

SJAALalie..., SJAALala......

SJAALalie

Nu de dagen weer kouder worden, zijn sjaals geen overbodige luxe. Ik ben overigens van mening dat je nooit genoeg sjaaltjes en sjaals kunt hebben en ik draag ze dan ook het hele jaar door. Komt dat even mooi uit. Er zijn namelijk triljoenen breipatronen voor sjaals en sjaaltjes te vinden op internet dus ik kan me voorlopig nog wel even uitleven.

Zoals beschreven in mijn vorige blog, ben ik gaan experimenteren met 'lace knitting', mooi engels voor 'kant breien'. De sjaal die ik daarvoor heb uitgekozen, heeft aan beide uiteinden 10 cm lace om te knitten. Nou, mijn sjaal heeft slechts aan 1 uiteinde 10 cm lace. Ik had namelijk niet genoeg wol. Het gestuntel met de eerste poging en het ontwarren van de knot daarna, heeft me wel wat garen gekost. En nu had ik dus niet meer genoeg. Nou ja, het is en blijft handwerk en een eigen interpretatie geeft toch een uniek resultaat. Dus...... Als dat geen mooi excuus is om het vooral maar bij 1 lace-uiteinde te houden :-). Ik vond dit patroon een beetje saai om te breien. Op dat ene uiteind na was de rest in ribbelsteek. En die fase ben ik toch wel ontgroeid. Tijd voor wat uitdagender werk. Neemt niet weg dat het wel een lekkere warme sjaal is geworden in leuke kleuren. Hij moet nog wel afgewerkt en "opgespannen" worden.

SJAALala

Gisteren ben ik met dat uitdagender werk begonnen. Ik had via een webwinkel in Duitsland heel erg mooie wol gekocht (Art Yarns Beaded Mohair & Sequins) en daar heb ik via Ravelry een mooi patroon bij gezocht. Het is Branching Out geworden van Susan Lawrence. Ik heb een flinke dikke naald genomen: 7 en ik ben aan de gang gegaan. En echt.... het zat allemaal mee. De wol (keurig op een bol - ja ik heb mijn lesje geleerd ;-) breidt heel erg prettig, het patroon is redelijk simpel en het gaat als een speer. Ik ben dan ook zeer tevreden over het tussenresultaat. En ik ben natuurlijk apetrots dat mijn eerste kantproject een feit is. Yeah....ik kan het!!! En dat is maar goed ook want er is nog veel moois te maken! Deze sjaal heeft nog een stukje te gaan. Hopelijk in de volgende blog het eindresultaat.