Held 2: Reactionman

Er heeft weer een nieuwe held het licht gezien: Het afreageerpopje. Of in stoere heldentermen: Reactionman. Eigenlijk is het een projectleiders-afreageerpopje. Maar het zou ook een stoere surfdude kunnen zijn :-) Ik heb hem gemaakt voor mijn collega met wie ik ruim een jaar aan hetzelfde project heb gewerkt. Onder de bezielende leiding van een projectleider die ons zeer regelmatig het bloed onder de nagels vandaan haalde. En nu mag deze collega wederom een project gaan doen met deze projectleider. Ik vond dat mijn collega daar wel wat ondersteuning in kan gebruiken. Waarom deze outfit? De projectleider in kwestie vond het een hele grap om ons in hoogzomertijd regelmatig mee te delen dat ie het vroeg voor gezien zou houden om in zijn eigen tuin van zijn eigen zwembad te gaan genieten. Wij stelden ons dan voor dat hij een roze glitterzwembroek zou hebben. Dat idee alleen al was genoeg om het leed iets te verzachten. Welnu, mijn nieuwste creatie aan het heldenfront heeft een roze glitterzwembroek, een afreageertruitje met schietschijf en een zonnenbril. De prikkertjes voor het echte afreageerwerk worden meegeleverd. Ik vind ém zelf bijzonder geslaagd geworden. Jammer dat ik em ga weg geven. Hieronder twee foto's: een van reactionman en een van huperman en reactionman, gebroederlijk samen.

Hi-Ha-Huperman

Ik heb een klacht gekregen. Een klacht over dat het nu toch wel echt weer eens tijd werd voor een nieuwe blog. Nou, hier is ie dan. Ook al lijkt het erg rustig, ik heb niet stilgezeten. Van borduren is niet zo heel veel terecht gekomen de laatste maanden maar "as we speak" ben ik de hand aan het leggen aan het laatste stukje van een A4tje Fractal. Dus daar volgt ook snel een update van. Ik ben de afgelopen weken lekker aan het breien geweest. Mijn Art Yarns sjaal is af. En ik ben er zelf heel happy mee. Het is echt leuk om iets zelf gemaakt te kunnen dragen. En ook om de ongelovige reacties te horen als mensen horen dat je het zelf gemaakt hebt. Zie de foto voor het eindresultaat.

En....(tromgeroffel).......Huperman heeft het licht gezien! Jaja, een echte held. In tricotsteek. Om te beginnen wil ik even melden dat je op Ravelry werkelijk alles kunt vinden. Ik had het in mijn hoofd gehaald om een held te breien. Nou, zoek op Ravelry en je vind echt wel iets. In dit geval vond ik het breipatroon van My First Superhero van Jeniffer Lori. Zo ongelovelijk leuk. Ik had nog wat goeie restjes liggen en voila, binnen een week was mijn eerste Superhero geboren. Ik heb gekozen voor de originele superman-kleuren. Ok, ik heb hier en daar wat aangepast. Mijn held heeft een masker (volgens patroon). De "echte" Superman heeft dat niet. Het masker is niet helemaal goed gelukt, hij loenst nu een beetje maar ach, wat geeft dat. Overigens was dit voor mij de eerste keer dat ik met meerdere kleuren tegelijkertijd heb gebreid. En ik ben er nog niet heel echt fan van. Maar dat weerhoudt me er niet van om nog meer helden te breien. Ik heb nu plannen voor een Hulk, een Megamindy en wie weet wat nog meer voor helden.Waarom heet ie Huperman? Nou, de letters in het schild zijn opgemaasd en dat had ik ook nog niet eerder gedaan. Ik kreeg de S er gewoon niet goed in zonder dat alle steken gingen lubberen. Dus na een aantal pogingen heb ik uiteindelijk maar een eenvoudige letter gekozen: de H. van Held. Of Hero. Of Huperman. Vandaar. Zie hieronder de echte Superman en mijn Huperman. Die gespierde benen, dat stoere voorkomen. Als twee druppels water hahahahaha.

SJAALalie..., SJAALala......

SJAALalie

Nu de dagen weer kouder worden, zijn sjaals geen overbodige luxe. Ik ben overigens van mening dat je nooit genoeg sjaaltjes en sjaals kunt hebben en ik draag ze dan ook het hele jaar door. Komt dat even mooi uit. Er zijn namelijk triljoenen breipatronen voor sjaals en sjaaltjes te vinden op internet dus ik kan me voorlopig nog wel even uitleven.

Zoals beschreven in mijn vorige blog, ben ik gaan experimenteren met 'lace knitting', mooi engels voor 'kant breien'. De sjaal die ik daarvoor heb uitgekozen, heeft aan beide uiteinden 10 cm lace om te knitten. Nou, mijn sjaal heeft slechts aan 1 uiteinde 10 cm lace. Ik had namelijk niet genoeg wol. Het gestuntel met de eerste poging en het ontwarren van de knot daarna, heeft me wel wat garen gekost. En nu had ik dus niet meer genoeg. Nou ja, het is en blijft handwerk en een eigen interpretatie geeft toch een uniek resultaat. Dus...... Als dat geen mooi excuus is om het vooral maar bij 1 lace-uiteinde te houden :-). Ik vond dit patroon een beetje saai om te breien. Op dat ene uiteind na was de rest in ribbelsteek. En die fase ben ik toch wel ontgroeid. Tijd voor wat uitdagender werk. Neemt niet weg dat het wel een lekkere warme sjaal is geworden in leuke kleuren. Hij moet nog wel afgewerkt en "opgespannen" worden.

SJAALala

Gisteren ben ik met dat uitdagender werk begonnen. Ik had via een webwinkel in Duitsland heel erg mooie wol gekocht (Art Yarns Beaded Mohair & Sequins) en daar heb ik via Ravelry een mooi patroon bij gezocht. Het is Branching Out geworden van Susan Lawrence. Ik heb een flinke dikke naald genomen: 7 en ik ben aan de gang gegaan. En echt.... het zat allemaal mee. De wol (keurig op een bol - ja ik heb mijn lesje geleerd ;-) breidt heel erg prettig, het patroon is redelijk simpel en het gaat als een speer. Ik ben dan ook zeer tevreden over het tussenresultaat. En ik ben natuurlijk apetrots dat mijn eerste kantproject een feit is. Yeah....ik kan het!!! En dat is maar goed ook want er is nog veel moois te maken! Deze sjaal heeft nog een stukje te gaan. Hopelijk in de volgende blog het eindresultaat.

Wat een geinige.....gaatjes?

Goed.....ik had dus een mooi wolletje en een eenvoudig patroon aangeschaft om met "lace knitting" te oefenen. Na eerst een proeflapje te hebben gebreid, ging ik vol verwachting aan de slag met het mooie wolletje. Maar algauw kwam ik tot de conclusie dat het misschien beter zou zijn geweest als ik de streng zou opwinden tot een bol. Maar toen was het al te laat. Ik had inmiddels al een pen of 20 gebreid. En ik kwam ineens niet meer uit. Een omslag gemist of een overhaling...in ieder geval ging het niet meer goed. Daarbij kwam dat de streng wol zich begon te ontwikkelen tot een grote knoop. Dus ik heb toen alles uitgehaald en ben gelijk maar begonnen met het opwinden van de wol tot een handzaam bolletje.

Nou....dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb manlief de streng wol in (of eigenlijk om) zijn handen geduwd en ben gaan wikkelen. Na 5 minuten begon manlief het geduld te verliezen en flink te mopperen over waarom ik geen schaar pakte (!) -de ongevoelige hork. De knoop werd inmiddels ook steeds groter en ik heb toen - uit lijfbehoud van het mooie wolletje - manlief vriendelijk bedankt en ben met de knoop op de bank gaan zitten om het centimeter voor centimeter te gaan ontwarren. En ik zou het volhouden want het was toch een heel mooi zacht wolletje en trouwens....ik heb al eens eerder een mooi wolletje zien sneuvelen omdat die in een grote knoop was veranderd (dat was merinowol, zelf meegenomen uit Nieuw Zeeland!!!) en dat zou met dit wolletje toch niet gaan gebeuren!!

De aanhouder wint en na 3 dagen had ik het voor elkaar. En ook al gaat er iets meditatiefs uit van het uren achtereen ontwarren van een knoop, de volgende keer pakken we het wel anders aan! Anyway....de bol wol was een feit en ik ben donderdag opnieuw begonnen met de sjaal. En tot nu toe gaat het best aardig. Ik sluit niet uit dat er hier en daar misschien toch een foutje in het patroon is geslopen, maar daar maak ik me tegenwoordig niet zo heel erg druk om. Als het maar geen storende of zichtbare fouten zijn, mogen ze van mij blijven zitten. Zie de foto van de sjaal in wording (incl bolletje!!)

Over "Enzo...."

De titel van deze blog is: "Freubeltante's blog - over borduren enzo". Maar van dat enzo was het nog niet gekomen. Dus daar komt nu verandering in. Want afgelopen week werd ik ineens gegrepen door het breivirus. Ik zat op de blog van Creatief en zag dat Miriam prachtig mooie wolletjes had besteld. Dus ik ging wat verder spitten op haar blog, kwam uit bij de webwinkel van Wereldwol en heb daar kwijlend rond zitten surfen. Wat een mooie wolletjes. Na wat meer rondsurfen kwam ik ook uit bij de blog van Monique die waanzinnig mooi kan breien. De stijl die zij breit heet in het engels "Lace Knitting". Ik weet niet of de term "ajour" de lading van lace knitting dekt maar het is het betere patroonbreien zullen we maar zeggen. En dan begint het toch te kriebelen he. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, oude liefde roest niet etc etc. Dus ik heb de breipennen opgezocht, een leuk oefenwolletje uit de verzameling getrokken en ben aan de slag gegaan. Want als ik iets leuk vind om te doen is om te kijken of ik ook die ingewikkelde breipatronen kan maken. En meestal lukt dat wel. Daarom heb ik ook een kist vol met oefenlapjes.

Toen ik de smaak weer te pakken had, heb ik mezelf getrakteerd op zo'n mooi wolletje van Wereldwol en ik heb een patroon van een redelijk makkelijke sjaal uitgekozen. Immers, je kunt nooit genoeg sjaals hebben (of nagellak of boeken ;-)) en toen de bestelling binnen was, ben ik aan de slag gegaan. Het gaat niet zo snel want de wol is erg fijn en je moet oppassen dat het niet van je naalden afschiet maar het wordt wel al erg leuk. Ik ben tegelijkertijd alweer avonden aan het surfen geweest en heb weer hele nieuwe hoekjes op internet ontdekt over Lace Knitting etc etc. Er ligt nog veel nieuws te ontdekken. Hieronder de plaatjes van het patroon en het wolletje. Ik zal snel een foto plaatsen van mijn eigen breisel. Wordt vervolgd....

Zomer 2010: Zweterige handjes en klamme lappen...

De afgelopen weken is het toch een aantal keer behoorlijk warm geweest. En dan bedoel ik heeeeeeel behoorlijk warm. Met temperaturen van boven de 30 graden. Maar dat kon mij er niet van weerhouden om op deze warme avonden met de Fractal-lap aan de tuintafel te gaan zitten prutsen. Kindjes naar bed, kopje koffie er bij en gaan. Behalve dan afgelopen zaterdag. Tegen het eind van de middag werd het al wat dreigend donker buiten. In de verte begon het te rommelen (of zoals mijn oudste kuiken het zegt: "hoort mama, de wolken maken ruzie. GA BIJ JE EIGEN MOEDER RUZIE MAKEN WOLKEN"). Voor het eerst in weken durfden we het niet aan om buiten te eten dus verkasten we alles naar binnen. Ik weet niet hoe het met jullie zit maar het binnenzitten benauwde me enigszins. Weken van buitenleven maakt dat het binnen wat opgesloten aanvoelt, ook al hebben wij een riante woonkamer. Maar na het avondritueel van kindjes in bad, fles, verhaaltje, en zingen maakte de man zich op voor de voetbalwedstrijd Duitsland-Uruguay en ik ging lekker aan de eettafel zitten met de fractal. En in no-time gutste het zweet van mijn hoofd. Het liep in straaltjes langs mijn nek. En de handen werden ook enigszins zweterig. Met uitzicht op een steeds natter wordende tuin, hevig gedonder en gebliksem ("mogen de gordijnen misschien dicht") en flinke windvlagen ("eh, het afdekzeil van het zwembad is nu in de conifeer beland") zat ik het boven mijn Fractal-lap af te leggen. Maar ik bleef stug doorgaan. Geen idee hoe of er blijvende schade aangericht is door mijn zweterige handjes maar dat zien we later wel. Hij zal als ie klaar sowieso nog wel even in een sopje moeten. Maar oh.....wat ben ik weer in mijn sas. De kleuren vervelen nog steeds niet ook al ben ik voornamelijk met rood- en bruintinten beziggeweest. En ik heb inmiddels de uiterste linkerhoek onderin bereikt. Ik ben er nog niet klaar mee (in de zin van dat ie voorlopig nog niet verveeld en in de zin van dat ik nog niet eens een kwart af heb) dus de vogelhuisjes blijven nog even opgeborgen!

Voortgang SAL 6 - Blok 16 en 17

Na mijn Fractal verslaving was het nu weer tijd voor de Vogelhuisjes. Blok 16 en blok 17 zijn inmiddels af. Blok 16 was weer een vogelhuisje met (gelukkig) weinig $#%&$-bloemetjes en heeeeeel veeeeel stiksteekjes. En hoe rottig die stiksteekjes soms ook zijn - ze vreten nogal wat kostbare tijd (mijn zusje en ik noemen dat ZB - Zuivere Borduurtijd) - het maakt wel echt verschil. Ik vind ém zelf dan ook wel weer erg geslaagd geworden. Blok 17 was een eitje. 4 regels tekst. Ik zal niet zeggen dat ik ém gemaakt heb met twee vingers in de neus - dat gaat immers niet - maar ik had er in ieder geval geen zweet van op mijn voorhoofd van staan. Heel fijn. Ik kon zo erg snel verder met blok 18. 1 mei was ik een jaar bezig met deze Vogelhuisjes SAL. En nu ben ik al 17 blokken verder. Misschien komt ie dit jaar nog wel af!! Dat zou mooi zijn. Ik ga in ieder geval nu gewoon verder met blok 18.
Zie hier de foto: