1 week geleden
woensdag 22 juni 2011
Geen nieuws = Goed nieuws
Het is weer eens tijd voor een update. Alhoewel het lijkt alsof er niets te melden valt, is dat maar gedeeltelijk waar. Inderdaad, aan de fractal is al een poosje niks gedaan. Maar aan onze nieuwste uitdaging des te meer. Sinds 1 mei ben ik bezig met het eerste paneel van het plafond van de Sixtijnse Kapel. Ik heb er al eerder wat over geschreven. Voor mijn verjaardag heb ik het patronenboek gehad. En ja, als dat boek dan in huis is en je zusje gaat een uitdaging ook niet de uit de weg, dan is de knoop snel gehakt. 1 mei ben ik begonnen met het eerste paneel. En ik ben nog niet op de helft. Als je een uitdaging zoekt, dan kun je em krijgen. Kwartsteekjes, enorm veel kleurwisselingen. Het is een feest om aan te borduren maar het is een enorme tijdvreter. En daarmee heb ik gelijk een ander punt aangesneden.Het ontbreekt me een beetje aan tijd tegenwoordig. Sinds eind maart ben ik aan het hardlopen en dat dreigt toch ook een hobby te worden. Nou is iedere avond hardlopen voor een beginner helemaal niet verstandig maar 3 keer in de week haal ik wel. In eerste instantie heb ik met de beginnersgroep van de atletiekvereninging getraind voor de IJsselsteinloop van 11 juni. 5km. Die heb ik gehaald. Maar dat smaakte wel naar meer. Dus ook al is de beginnersgroep nu opgeheven - het waren maar 12 lessen - ik blijf nog steeds lopen, En as zaterdag ga ik meedoen aan de Meidenloop in Utrecht. Ik heb er zin in. Gaat wel ten koste van de borduurtijd. Maar het is niet anders. Het is bijna vakantie. Dan heb ik én tijd om te lopen én tijd om te borduren. Ik kijk er naar uit.Hierbij een foto van het paneel waar ik aan bezig ben. Wil je nou meer lezen over deze uitdaging? Kijk dan ook eens op mijn andere blog: http://www.michelangeloinkruissteek.blogspot.com/.
vrijdag 6 mei 2011
Mislukt breiwerk, de Fractal.....en....een nieuw project!
De afgelopen weken heb ik weer aardig wat gefreubeld. De beschikbare tijd was te verdelen over breien aan de Japanese Feather and Fan sjaal en borduren aan de Fractal.
Op 2 april ben ik op de Breidag in Nieuwegein (Thuiswedstrijd :-)) naar een workshop van Monique B. van Kantwerk geweest. Daar hebben we de basis geleerd van de Japanese Feather and Fan (de foto is van Monique B.) Thuis ben ik gelijk op zoek gegaan naar een mooi wolletje en vol enthousiasme aan de slag gegaan. Maar omdat ik het nogal een ingewikkeld patroon vond, kon ik er 's avonds niet echt mijn hoofd van leegmaken. Dus dan werkte ik nog wel eens wat aan de Fractal. Na twee weken ging er iets fout met mijn breiwerk. Ik had inmiddels over de 300 steken op de naalden staan en ik zou beginnen aan de 80e pen. Voordat ik het wist, roetste er een paar samengebreide steken naar beneden. En dan niet een paar naaldjes. Nee, HELEMAAL NAAR BENEDEN!! En leren kantbreien is een ding, maar in een kantbreiwerk ook steken weer kunnen ophalen is echt iets anders. Dat ging dus niet. Mèèèn.. ik was er goed ziek van. De hele pasen heb ik in de tuin zitten breien - VOOR NIKS!!! Ik heb het hele handeltje uitgehaald (voor zover het ging) en de naalden en de wol in de hoek gesmeten. Ik ben toen flink aan de slag gegaan met de Fractal. Zie hier het resultaat:
Op 2 april ben ik op de Breidag in Nieuwegein (Thuiswedstrijd :-)) naar een workshop van Monique B. van Kantwerk geweest. Daar hebben we de basis geleerd van de Japanese Feather and Fan (de foto is van Monique B.) Thuis ben ik gelijk op zoek gegaan naar een mooi wolletje en vol enthousiasme aan de slag gegaan. Maar omdat ik het nogal een ingewikkeld patroon vond, kon ik er 's avonds niet echt mijn hoofd van leegmaken. Dus dan werkte ik nog wel eens wat aan de Fractal. Na twee weken ging er iets fout met mijn breiwerk. Ik had inmiddels over de 300 steken op de naalden staan en ik zou beginnen aan de 80e pen. Voordat ik het wist, roetste er een paar samengebreide steken naar beneden. En dan niet een paar naaldjes. Nee, HELEMAAL NAAR BENEDEN!! En leren kantbreien is een ding, maar in een kantbreiwerk ook steken weer kunnen ophalen is echt iets anders. Dat ging dus niet. Mèèèn.. ik was er goed ziek van. De hele pasen heb ik in de tuin zitten breien - VOOR NIKS!!! Ik heb het hele handeltje uitgehaald (voor zover het ging) en de naalden en de wol in de hoek gesmeten. Ik ben toen flink aan de slag gegaan met de Fractal. Zie hier het resultaat:
Voorlopig zal dit de even de laatste update van de Fractal zijn. Er heeft zich namelijk een nieuw project aangediend. Samen met mijn zusje ga ik het Plafond van de Sixtijnse Kapel borduren. Via een artikel kwam ik er achter dat een Amerikaanse op zoek was naar een Borduuruitdaging en toen - aan de hand van afbeeldingen - zelf een borduurpatroon van de Sixtijnse Kapel heeft gemaakt. Dat patroon (of eigenlijk een patronenboek) heb ik voor mijn verjaardag gehad. Mijn zusje vond het ook een mooi patroon en van het een kwam het ander. Inmiddels hebben we alle materialen in huis. Aan mij de eer om met het eerste paneel te beginnen.
Wil je alles weten over onze vorderingen? Kijk dan hier: http://www.michelangeloinkruissteek.blogspot.com/
zaterdag 16 april 2011
Ik heb het altijd al geweten: Borduren = Wiskunde
Uit Wikipedia:
Een Fractal, ook wel fractaal genoemd, is een meetkundige figuur die zelfgelijkend is, dat wil zeggen opgebouwd is uit delen die min of meer gelijkvormig zijn met de figuur zelf. Het gevolg is dat de figuur op elke schaal een zeer onregelmatige structuur heeft. Fractals hebben een oneindige hoeveelheid details en bij sommige fractals komen motieven voor die zich op steeds kleinere schaal herhalen. De term Fractal werd in 1975 geintroduceerd door Benoît Mandelbrot en is afgeleid van het Latijnse fractus (gebroken).
Wiskundige objecten met fractale eigenschappen werden eind 19e en begin 20e eeuw ontdekt door wiskundigen. De fractalmeetkunde is de tak van wiskunde die zich bezig houdt met de eigenschappen van fractals. Het is een aanvulling op de klassieke meetkunde met toepassingen in wetenschap, technologie en computerkunst.
HAHAHAHA...ik was vroeger behoorlijk slecht in Wiskunde. Nu is het toch nog goedgekomen :-) (Eat this, meneer H.!)
Een Fractal, ook wel fractaal genoemd, is een meetkundige figuur die zelfgelijkend is, dat wil zeggen opgebouwd is uit delen die min of meer gelijkvormig zijn met de figuur zelf. Het gevolg is dat de figuur op elke schaal een zeer onregelmatige structuur heeft. Fractals hebben een oneindige hoeveelheid details en bij sommige fractals komen motieven voor die zich op steeds kleinere schaal herhalen. De term Fractal werd in 1975 geintroduceerd door Benoît Mandelbrot en is afgeleid van het Latijnse fractus (gebroken).
Wiskundige objecten met fractale eigenschappen werden eind 19e en begin 20e eeuw ontdekt door wiskundigen. De fractalmeetkunde is de tak van wiskunde die zich bezig houdt met de eigenschappen van fractals. Het is een aanvulling op de klassieke meetkunde met toepassingen in wetenschap, technologie en computerkunst.
HAHAHAHA...ik was vroeger behoorlijk slecht in Wiskunde. Nu is het toch nog goedgekomen :-) (Eat this, meneer H.!)
W&P ingelijst!
Het duurde even maar hier is ie dan: De ingelijste Woezel en Pip! Ondanks dat ik het borduren niet zo heel leuk vond, vind ik ém - nu ie af en ingelijst is - wel heel mooi geworden. Oudste kuiken vindt ém ook nog steeds heel mooi. Gelukkig maar....
zaterdag 19 maart 2011
Meters gemaakt!!
Sinds mijn laatste update, zijn we inmiddels ruim een maand verder. En wat voor maand! De Woezel en Pip is af! HIHAAAA! Met de Fractal die naar me lag te lonken, ben ik als een bezeten aan de slag gegaan met W&P. En hij is leuk geworden maar ik was blij dat ie af was. Hij ligt nu bij de lijstenmaker. Ik heb nog geen foto maar zodra ie terug is, gaat ie zeker hier geplaatst worden. Over dat inlijsten gesproken....ik schrik toch iedere keer weer van wat dat kost. Die complete W&P heeft me straks ongeveer 100 euro gekost! En OK, hij is best leuk, ik ben trots dat ik em toch afgemaakt heb en mijn kuiken is er blij mee, maar ik vind dat toch behoorlijk duur. Maar dat even terzijde.
En ja, na W&P was het dan toch weer tijd voor de Fractal. Ik heb weer een bladzijde af! YESSS!En ik ben gauw verder gegaan met de volgende. Ik wil er de vaart inhouden. In den beginne van de Fractal, borduurde ik een pagina per week. Dat is misschien wel heel optimistisch maar het zou mooi zijn als ik een pagina per 2 weken zou kunnen maken. Dan kan ie misschien ook nog wel dit jaar ingelijst worden (ik ga vast sparen :-)) Voor de voortgang...zie de foto!
En ja, na W&P was het dan toch weer tijd voor de Fractal. Ik heb weer een bladzijde af! YESSS!En ik ben gauw verder gegaan met de volgende. Ik wil er de vaart inhouden. In den beginne van de Fractal, borduurde ik een pagina per week. Dat is misschien wel heel optimistisch maar het zou mooi zijn als ik een pagina per 2 weken zou kunnen maken. Dan kan ie misschien ook nog wel dit jaar ingelijst worden (ik ga vast sparen :-)) Voor de voortgang...zie de foto!
zaterdag 12 februari 2011
100 % ZB (Zuivere Borduurtijd) - twee zusjes in een stacaravan!
Vorig jaar oktober heb ik borstkankeronderzoek moeten laten doen. En ondanks dat het gelukkig goed afliep, heeft het me emotioneel veel gedaan. Ik ben er danig van slag van geweest. Mijn lieve zusje vond dat het weer eens tijd was voor een weekend weg - een 'help-de-freubeltante-er-weer-bovenop'-weekend. Een lang weekend. Van vrijdagmiddag tot maandagmorgen. Dat vraagt natuurlijk wel wat van het thuisfront. In beide gevallen heb je te maken met manlief en twee kindjes. Dus toen het thuisfront geregeld was, is mijn zusje een stacaravan gaan boeken. In het verleden gingen we twee daagjes shoppen - in Maastricht ofzo - maar vorig jaar is het gemuts in een stacaravan zo goed bevallen, dat we dat nu weer wilden gaan doen. En afgelopen weekend was het zover. Wij gingen op pad. Naar een stacaravan aan de rand van Arnhem. Niet ver van de snelweg vandaan, maar wel lekker in het bos. Bij het inchecken tekende de mevrouw van de receptie op de plattegrond waar onze stacaravan stond. Mijn zusje zei nog:"goh... lekker helemaal achterop, aan de rand van het park". En inderdaad, onze caravan stond aan het eind van het pad. Achter onze caravan stond de omheining van het park. Achter de omheining stond een strookje bos. En jawel.... achter het strookje bos lag ......de snelweg. Vanuit de stacaravan konden wij de koplampen van de langsrijdende auto's goed zien. Volgens mijn navigatieprogramma op mijn mobieltje, stond de caravan zelfs OP de snelweg! Maar eerlijk is eerlijk...in de stacaravan hoorde je er helemaal niks van. Ik weet niet hoe het er in de zomer is, als je lekker buiten kunt zitten maar ik vermoed dat het behoorlijk lawaaig is. Maar de stacaravan was prima ingericht. En wat hebben we het leuk gehad. We hebben veel gekwekt, gelachen, we zijn uit eten geweest en natuurlijk hebben we geborduurd. En hoe. 100 % ZB (Zuivere Borduurtijd). In tijden niet gehaald. Niet te laat naar bed, niet te laat weer op. En gaan met die naald! Ik heb dat weekend aan de Fractal gewerkt. Ik was bezig met de andere helft van het middenstuk. En ik ben er in geslaagd om dat a4-tje af te krijgen. En ik kon zelfs nog beginnen met het volgende a4-tje. Het weekend was veel te snel voorbij. En maandagochtend gingen wij best wel met een kater naar huis toe. De mannen en de kindjes waren het weekend ook prima doorgekomen dus hopelijk mogen we nog een keer op herhaling :-).
De Fractal na het weekend weg:
De Fractal na het weekend weg:
Ohohoh wat wordt ie mooi. Ik sta te popelen om er mee verder te gaan. Maar ja, W&P (zie hieronder) moet eigenlijk eerst af. *zucht* dilemma......
Woezel & Pip (Blegh)
In 2009 ging ons grote kuiken van een babykamer naar een grote-meisjes-kamer. Om de boel op te fleuren, had ik bedacht om een borduur voor op haar nieuwe kamer te maken. Een borduur van Woezel & Pip. En dan niet zo'n lullig kleintje. Nee, een flinkerd, met de 4 jaar-getijden. Bij het eerste kruissteekje merkte ik al dat ik er eigenlijk helemaal niks aan vond. Ik weet niet waarom. Maar omdat ik ook niet wil dat ie pas af is als mijn grote kuiken het huis uit gaat (kijk eens schat, voor op je studentenkamer :-)), heb ik ém op 31 december maar weer eens tevoorschijn gehaald. En het is echt voor het eerst in mijn leven dat ik 's middags als ik onderweg ben van mijn werk naar huis, denk: "gaaaatver, ik moet vanavond borduren". Maar ik ga stug door. Zo stug dat ik soms zelfs in de trein zit te borduren (dus als jullie in de trein van Utrecht naar Amsterdam en terug iemand met een chaggerijnig gezicht aan een W&P zien borduren, that's me!!). Ik ben inmiddels met het laatste jaargetijde bezig: de zomer. Dan moeten de randen nog en dan is het klaar. Er is een troost: mijn dochter vindt ém echt heel mooi en reageert heel enthousiast als ik weer wat verder ben. Dat maakt een hoop goed!Hierbij de foto van Woezel & Pip:
Abonneren op:
Posts (Atom)







