De Fractal én een oude bekende!

Nou, wat ik de vorige keer schreef, gaat dus niet helemaal op. Ik schreef toen dat het voorlopig de laatste update over de Fractal zou zijn. Niet dus. Zusjelief is druk bezig met de laatste hand aan haar paneel van de Sixtijnse, maar klaar is ie nog niet. Ik ben dus stug doorgegaan en heb alsnog een pagina van de Fractal kunnen maken. Het is een middendeel met veel confettisteekjes. Weer even doorbuffelen maar het is weer gelukt.

Nadat ik de de laatste hand aan dat deel van de Fractal had gelegd, stond ik in dubio. Doorgaan met de Fractal of -zolang de Sixtijnse nog niet mijn kant opgekomen is - doorgaan met wat anders. En het is dat laatste geworden. Niet dat de Fractal me verveelde, maar ik heb al mijn berichten op mijn blog eens doorgenomen, en ik had ineens enorme zin om de Vogelhuisjes weer eens tevoorschijn te halen. Bleek dat ik daar midden in een blok ben gestopt. Foei. Die ben ik dus nu aan het afmaken. Totaal anders maar ook weer erg leuk om te doen. Ik heb gelijk maar even contact met de club gezocht die de patroondelen uitgeeft. En gelukkig doen ze dat nog steeds. Pfffew. Het zou je maar gebeuren.... dat de patroondelen niet meer worden uitgegeven. Zit je daar met een half borduurwerk. Ik ben dus nu bezig met een vogelhuisje. Na ANDERHALF JAAR! Het mocht ook wel weer een keer. Neemt niet weg dat ik nog steeds in spanning wacht op de Sixtijnse maar ik begin te geloven dat dat dit jaar niet meer gaat gebeuren :-)

Fijne feestdagen allemaal!

Fractal 7: voorlopig weer even de laatste update

En zoals beloofd nu ook de update van de Fractal. Ik weet dat mijn zusje op dit moment de laatste hand legt aan haar paneel van de Sixtijnse Kapel. Het is nog maar een kwestie van dagen voordat ie weer mijn kant opkomt. En dan gaat de Fractal voorlopig weer even de kast in. Sinds de laatste update heb ik bijna 2 pagina's van het patroon af. Nadat ik de onderstse rand af had, ben ik verder gegaan met de uiterste rechtse tekening van de een na onderste rij. Dat waren vooral veel rood, paars en blauw-tinten. Om wat afwisseling te krijgen ben ik vervolgens verder gegaan met een tekening in het middenstuk. En dat heb ik geweten. Veel afwisselende kleuren (leuk!!) maar wel weer heel veel losse steekjes (minder leuk!!). Maar je kunt niet altijd geluk hebben. En het eindresultaat is wel nog steeds mooi vind ik. De pagina waar ik nu mee bezig ben, is nog niet af. Misschien gaat dat nog wel lukken voordat de Sixtijnse Kapel weer mijn kant opkomt. Wederom staat de foto op zijn kant. Ik snap nog steeds niet hoe dat komt. Maar voor idee van hoe ver ik ben, maakt het niet uit. Houd in gedachten dat de linkerkant op de foto in werkelijkheid de onderkant is.

Kilometers gemaakt!

Ik ben net terug van een heel leuk weekend weg met het zusje. Net als in februari van dit jaar zijn we met ons tweetjes naar een stacaravan geweest in de buurt van Arnhem. Dat was ons de vorige keer zo goed bevallen (ondanks dat we op de snelweg stonden :-)) dat we zonder aarzeling daar weer een stacaravan geboekt hebben. Uiteraard gingen de borduurwerken mee. Eigenlijk is dat ook ons belangrijkste doel van zo'n weekend weg: Ongestoord lekker kunnen prutsen, kwekken en lachen. Een beetje uitslapen (je moet natuurlijk wel van de gelegenheid gebruik maken) en uiteraard ook af en toe een frisse neus halen. Het resultaat mag er wezen. Zowieso heb ik vorige week al een pagina kunnen afmaken maar in afgelopen weekend heb ik het laatste deel van de onderrand kunnen doen en een flink stuk van de pagina daarboven. Het gaat lekker!! En het werkt enorm verslavend. Hopelijk kan ik vandaag nog een stukje borduren. In ieder geval heb ik in de maand september flink wat kilometers gemaakt! 3 pagina's af! Ik geloof dat dat het record is. Wel jammer dat ons weekendje alweer afgelopen is. De tijd vliegt...maar het is ook weer leuk om bij man en kindjes te zijn! Maar nu eerst de foto's...

Eerst de foto van afgelopen vrijdagmiddag:

En de foto van vanmorgen (en ik snap niet waarom ie nu ineens op zijn kant staat maar dat maakt voor de vorderingen niet uit):

Fractal #7: Weer twee pagina's af!

Hij gaat lekker. Sinds ik de Sixtijnse kapel heb overgedragen aan mijn zusje - die trouwens ook lekker gaat zie hier - heb ik al twee pagina's van de Fractal af. Of zoals mijn zusje hem liefkozend noemt: Fraggy (Frekkie). En als je een koosnaampje hebt, dan blijf je er toch mee bezig. Ik ben na het afleveren van de Sixtijnse namelijk ook weer begonnen met het breien van de Japanese Feather and Fan Poging II, maar ik kan het dan toch niet over mijn hart verkrijgen om Frekkie dan maar in zijn tasje te stoppen en weg te leggen. Dus de naald blijft gloeien. Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat de twee pagina's die ik af heb, zich aan de onderrand bevinden en het zijn dus geen volledig gevulde A4tjes. Ik heb besloten eerst de onderrand helemaal af te maken zodat ik vervolgens weer van rechts naar links kan borduren. Want dat doe ik toch het liefst. Ik ben inmiddels al begonnen met de volgende pagina. Hopelijk heb ik dan binnenkort meer te showen van de Fractal! Het fotograferen wordt trouwens steeds meer een uitdaging. Op de bovenkant van de foto lijkt de lap wat groezelig maar dat komt door het licht toen ik de foto maakte.

Mislukt breiwerk, de Fractal.....en....een nieuw project!

De afgelopen weken heb ik weer aardig wat gefreubeld. De beschikbare tijd was te verdelen over breien aan de Japanese Feather and Fan sjaal en borduren aan de Fractal.
Op 2 april ben ik op de Breidag in Nieuwegein (Thuiswedstrijd :-)) naar een workshop van Monique B. van Kantwerk geweest. Daar hebben we de basis geleerd van de Japanese Feather and Fan (de foto is van Monique B.) Thuis ben ik gelijk op zoek gegaan naar een mooi wolletje en vol enthousiasme aan de slag gegaan. Maar omdat ik het nogal een ingewikkeld patroon vond, kon ik er 's avonds niet echt mijn hoofd van leegmaken. Dus dan werkte ik nog wel eens wat aan de Fractal. Na twee weken ging er iets fout met mijn breiwerk. Ik had inmiddels over de 300 steken op de naalden staan en ik zou beginnen aan de 80e pen. Voordat ik het wist, roetste er een paar samengebreide steken naar beneden. En dan niet een paar naaldjes. Nee, HELEMAAL NAAR BENEDEN!! En leren kantbreien is een ding, maar in een kantbreiwerk ook steken weer kunnen ophalen is echt iets anders. Dat ging dus niet. Mèèèn.. ik was er goed ziek van. De hele pasen heb ik in de tuin zitten breien - VOOR NIKS!!! Ik heb het hele handeltje uitgehaald (voor zover het ging) en de naalden en de wol in de hoek gesmeten. Ik ben toen flink aan de slag gegaan met de Fractal. Zie hier het resultaat:

Voorlopig zal dit de even de laatste update van de Fractal zijn. Er heeft zich namelijk een nieuw project aangediend. Samen met mijn zusje ga ik het Plafond van de Sixtijnse Kapel borduren. Via een artikel kwam ik er achter dat een Amerikaanse op zoek was naar een Borduuruitdaging en toen - aan de hand van afbeeldingen - zelf een borduurpatroon van de Sixtijnse Kapel heeft gemaakt. Dat patroon (of eigenlijk een patronenboek) heb ik voor mijn verjaardag gehad. Mijn zusje vond het ook een mooi patroon en van het een kwam het ander. Inmiddels hebben we alle materialen in huis. Aan mij de eer om met het eerste paneel te beginnen.

Wil je alles weten over onze vorderingen? Kijk dan hier: http://www.michelangeloinkruissteek.blogspot.com/

Meters gemaakt!!

Sinds mijn laatste update, zijn we inmiddels ruim een maand verder. En wat voor maand! De Woezel en Pip is af! HIHAAAA! Met de Fractal die naar me lag te lonken, ben ik als een bezeten aan de slag gegaan met W&P. En hij is leuk geworden maar ik was blij dat ie af was. Hij ligt nu bij de lijstenmaker. Ik heb nog geen foto maar zodra ie terug is, gaat ie zeker hier geplaatst worden. Over dat inlijsten gesproken....ik schrik toch iedere keer weer van wat dat kost. Die complete W&P heeft me straks ongeveer 100 euro gekost! En OK, hij is best leuk, ik ben trots dat ik em toch afgemaakt heb en mijn kuiken is er blij mee, maar ik vind dat toch behoorlijk duur. Maar dat even terzijde.

En ja, na W&P was het dan toch weer tijd voor de Fractal. Ik heb weer een bladzijde af! YESSS!En ik ben gauw verder gegaan met de volgende. Ik wil er de vaart inhouden. In den beginne van de Fractal, borduurde ik een pagina per week. Dat is misschien wel heel optimistisch maar het zou mooi zijn als ik een pagina per 2 weken zou kunnen maken. Dan kan ie misschien ook nog wel dit jaar ingelijst worden (ik ga vast sparen :-)) Voor de voortgang...zie de foto!

100 % ZB (Zuivere Borduurtijd) - twee zusjes in een stacaravan!

Vorig jaar oktober heb ik borstkankeronderzoek moeten laten doen. En ondanks dat het gelukkig goed afliep, heeft het me emotioneel veel gedaan. Ik ben er danig van slag van geweest. Mijn lieve zusje vond dat het weer eens tijd was voor een weekend weg - een 'help-de-freubeltante-er-weer-bovenop'-weekend. Een lang weekend. Van vrijdagmiddag tot maandagmorgen. Dat vraagt natuurlijk wel wat van het thuisfront. In beide gevallen heb je te maken met manlief en twee kindjes. Dus toen het thuisfront geregeld was, is mijn zusje een stacaravan gaan boeken. In het verleden gingen we twee daagjes shoppen - in Maastricht ofzo - maar vorig jaar is het gemuts in een stacaravan zo goed bevallen, dat we dat nu weer wilden gaan doen. En afgelopen weekend was het zover. Wij gingen op pad. Naar een stacaravan aan de rand van Arnhem. Niet ver van de snelweg vandaan, maar wel lekker in het bos. Bij het inchecken tekende de mevrouw van de receptie op de plattegrond waar onze stacaravan stond. Mijn zusje zei nog:"goh... lekker helemaal achterop, aan de rand van het park". En inderdaad, onze caravan stond aan het eind van het pad. Achter onze caravan stond de omheining van het park. Achter de omheining stond een strookje bos. En jawel.... achter het strookje bos lag ......de snelweg. Vanuit de stacaravan konden wij de koplampen van de langsrijdende auto's goed zien. Volgens mijn navigatieprogramma op mijn mobieltje, stond de caravan zelfs OP de snelweg! Maar eerlijk is eerlijk...in de stacaravan hoorde je er helemaal niks van. Ik weet niet hoe het er in de zomer is, als je lekker buiten kunt zitten maar ik vermoed dat het behoorlijk lawaaig is. Maar de stacaravan was prima ingericht. En wat hebben we het leuk gehad. We hebben veel gekwekt, gelachen, we zijn uit eten geweest en natuurlijk hebben we geborduurd. En hoe. 100 % ZB (Zuivere Borduurtijd). In tijden niet gehaald. Niet te laat naar bed, niet te laat weer op. En gaan met die naald! Ik heb dat weekend aan de Fractal gewerkt. Ik was bezig met de andere helft van het middenstuk. En ik ben er in geslaagd om dat a4-tje af te krijgen. En ik kon zelfs nog beginnen met het volgende a4-tje. Het weekend was veel te snel voorbij. En maandagochtend gingen wij best wel met een kater naar huis toe. De mannen en de kindjes waren het weekend ook prima doorgekomen dus hopelijk mogen we nog een keer op herhaling :-).

De Fractal na het weekend weg:

Ohohoh wat wordt ie mooi. Ik sta te popelen om er mee verder te gaan. Maar ja, W&P (zie hieronder) moet eigenlijk eerst af. *zucht* dilemma......

Fractal #7: Eindelijk een update

En dan nu de beloofde update van de fractalvorderingen. Ik wilde eigenlijk wachten tot ik de pagina waar ik nu mee bezig ben, ook af zou hebben maar ik vrees dat dat nog wel even duurt. Ik hoop eigenlijk dat ik deze pagina nog wel DIT jaar af krijg. Is nog wel even doorploeteren aangezien ik verder ben gegaan met een pagina waar in weer lekker veel confettisteekjes voorkomen. Het is het tweede deel van het middenstuk. In een van mijn eerste blogs schrijf niet zo heel positief over confettisteekjes. Nou, dat gevoel kwam weer volledig terug. Wat is het toch een getob. Maar ik geloof dat ik het ergste al weer gehad heb. Het wordt inmiddels een flinke lap en een foto maken is een hele tour. Maar als ik bovenop een stoel ga staan, lukt het aardig. Zie hier de foto's. Op de eerste foto het gedeelte waar ik nu me bezig ben, op de tweede foto het geheel.

Zomer 2010: Zweterige handjes en klamme lappen...

De afgelopen weken is het toch een aantal keer behoorlijk warm geweest. En dan bedoel ik heeeeeeel behoorlijk warm. Met temperaturen van boven de 30 graden. Maar dat kon mij er niet van weerhouden om op deze warme avonden met de Fractal-lap aan de tuintafel te gaan zitten prutsen. Kindjes naar bed, kopje koffie er bij en gaan. Behalve dan afgelopen zaterdag. Tegen het eind van de middag werd het al wat dreigend donker buiten. In de verte begon het te rommelen (of zoals mijn oudste kuiken het zegt: "hoort mama, de wolken maken ruzie. GA BIJ JE EIGEN MOEDER RUZIE MAKEN WOLKEN"). Voor het eerst in weken durfden we het niet aan om buiten te eten dus verkasten we alles naar binnen. Ik weet niet hoe het met jullie zit maar het binnenzitten benauwde me enigszins. Weken van buitenleven maakt dat het binnen wat opgesloten aanvoelt, ook al hebben wij een riante woonkamer. Maar na het avondritueel van kindjes in bad, fles, verhaaltje, en zingen maakte de man zich op voor de voetbalwedstrijd Duitsland-Uruguay en ik ging lekker aan de eettafel zitten met de fractal. En in no-time gutste het zweet van mijn hoofd. Het liep in straaltjes langs mijn nek. En de handen werden ook enigszins zweterig. Met uitzicht op een steeds natter wordende tuin, hevig gedonder en gebliksem ("mogen de gordijnen misschien dicht") en flinke windvlagen ("eh, het afdekzeil van het zwembad is nu in de conifeer beland") zat ik het boven mijn Fractal-lap af te leggen. Maar ik bleef stug doorgaan. Geen idee hoe of er blijvende schade aangericht is door mijn zweterige handjes maar dat zien we later wel. Hij zal als ie klaar sowieso nog wel even in een sopje moeten. Maar oh.....wat ben ik weer in mijn sas. De kleuren vervelen nog steeds niet ook al ben ik voornamelijk met rood- en bruintinten beziggeweest. En ik heb inmiddels de uiterste linkerhoek onderin bereikt. Ik ben er nog niet klaar mee (in de zin van dat ie voorlopig nog niet verveeld en in de zin van dat ik nog niet eens een kwart af heb) dus de vogelhuisjes blijven nog even opgeborgen!

De Fractal...ruim een jaar later

Afgelopen week heb ik weer een stuk Fractal afgemaakt. Ik heb nu inmiddels 7 a4-tjes af. 30.000 steken en een beetje in totaal. Nog 157.000 steken te gaan. Dat laatste klinkt op zich niet zo bemoedigend maar als je kijkt naar hoe de Fractal een jaar geleden was en hoe hij nu is, dan heb ik toch een hoop gedaan. Als je dan ook bedenkt dat ik ook nog eens 15 blokken van mijn vogelhuisjesSAL heb gedaan, dan heb ik toch een aardig kilometertje aan garen verwerkt. Dat kwam natuurlijk ook omdat ik zwangerschapsverlof had en heel veel uurtjes heb zitten prutsen. Sinds een maandje ben ik weer aan de slag. Het aantal borduuruurtjes is dan ook drastisch verminderd. Neemt niet weg dat het een fijn tijdverdrijf is waar ik even mijn hoofd lekker leeg mee kan maken. Hieronder twee foto's: boven de Fractal een jaar geleden, onder zoals ie nu is.


Ik ga nu echt weer verder met de Vogelhuisjes. In mei ben ik er een jaar mee bezig. Volgens de SALregels zou ik dan blok 13 moeten maken. Ik ben nu met blok 16 bezig. Ik loop dus nog wel een beetje voor maar niet meer zoveel als eerst (7 blokken). Ik zou het zonde vinden om de voorsprong kwijt te raken dus met gezwinde spoed ga ik nu aan de slag!

Men neme.....

... een borduurwerk, een joggingbroek en sloffen, een stuk of 15 cd's, een kratje met eten, je zusje en je baby en die stop je - incl jezelf - in een stacaravan. Laat dat een dagje of 2 lekker sudderen en dan krijg je een gezellig weekend met veel borduurpret ;-)

Afgelopen weekend hebben mijn zusje en ik ons jaarlijkse uitje gehad. Nooit gedacht dat ik het nog "jaarlijks" zou noemen maar het is na 3 jaar wel traditie geworden. Vaak 1 overnachting en gezellig shoppen. Nu eens iets totaal anders. Een 6-persoonsstacaravan op de Veluwe. De kindjes bleven thuis bij de mannen. Alleen mijn kleine kuikentje is meegegaan. Dat kwam flestechnisch allemaal wat beter uit - anders zou mijn man wel hele korte nachten hebben gehad met de laatste (bijna nacht-) fles van het kleine kuikentje én een groot kuiken dat bij het krieken van de dag al uitgeslapen is. En naast je bed staat. En aangezien ik volgend jaar nog wel een keer een weekendje weg wil met mijn zusje, heb ik het mijn man een beetje makkelijk gemaakt.

We hebben het erg gezellig gehad en wat belangrijker is, we hebben flink doorgeprikt. Rokende naalden en eelt op de vingers. Jammer dat het weekend zo snel voorbij was. Ik heb voornamelijk aan de Fractal geborduurd. De voortgang mag er zijn! Zie hieronder de "voor" (boven) en de "na" (onder) foto's. Het a4-tje is nog net niet af maar ik vermoed dat dat niet zo lang meer gaat duren!

Voortgang fractal #7

Sinds mijn vorige blogbericht, heb ik me de afgelopen weken volledig op de Fractal gestort. Ik had gehoopt afgelopen weekend het a4-tje waar ik mee bezig ben, af te hebben maar dat is niet gelukt. Maar mijn laatste blog was alweer even geleden en het leek mij wel leuk om de laatste vorderingen van de Fractal te laten zien. Ook omdat mijn zwangerschapsverlof nu afgelopen is en het dus ook gedaan is met de doordeweekse overdagse borduururen. Het zal dus even minder hard gaan met de diverse borduurwerken, maar daar is niks aan te doen. Er moet weer gewerkt worden. En dat is eigenlijk ook wel weer leuk. Dit is de nieuwste foto van de Fractal, vers van de pers:

En dan te bedenken dat dit bijna 6 a4-tjes zijn van de 40! Ik heb dus nog even te gaan.

Ik ben eind februari nog met mijn zusje en mijn moeder naar de handwerkbeurs in Zwolle geweest. Het was een leuke dag. Behalve een patroon (zie hieronder) heb ik er verder niks bijzonders gekocht alhoewel er wel veel moois was. Ook mijn zusje heeft een patroon gekocht (ook een fractal!). Een mens kan immers nooit genoeg patronen hebben hahaha. Dit patroon blijft voorlopig nog even in de opbergdoos (denk ik ;-) maar je weet het maar nooit met mij).

Hij gaat lekker.....weer een week voorbij

Afgelopen week had ik een redelijk rustig weekje. Niet veel dingen in de agenda en dus veel tijd om te borduren aan de Fractal. Zoveel tijd zelfs dat ik weer een pagina af heb. Het was niet een volledig gevuld A4-tje. Maar toch...een A4-tje is een A4-tje, daar ga ik niet moeilijk over doen ;-). Nu borduurde dit stuk ook best makkelijk. Grote stukken in dezelfde kleur. Wel even wat anders dan die confettisteekjes in het middenstuk. Ik zit nu in dubio. Of doorstomen met de Fractal....of toch maar even wat verder borduren aan de Vogelhuisjes..... Ik ga daar maar eens even rustig over nadenken. Bij het volgende bericht zien jullie wat het is geworden ;-)

De vaart zit er lekker in .... dacht ik

De Fractal gaat als een speer. Ik heb lekker de vaart erin. Het is ook weer erg verslavend om met dit werk bezig te zijn. Zo af en toe denk ik....'Morgen ga ik weer aan het vogelhuisje verder'.... maar als het dan morgen is kan ik het niet laten om toch de Fractal weer te pakken. Hoe kan dat toch? Dat je maanden niet naar iets omkijkt en als je er dan weer aan bent begonnen, wil je niets anders meer? Anyway...ik had bedacht dat het leuk zou zijn om op de blog te laten zien hoe ver ik gevorderd ben (in percentages). Dat heb ik ook gezien op Astrids Borduurblog (zie de link aan de rechterkant onder ´Blogs die ik regelmatig bekijk´). Dus ik heb mijn man gevraagd om dat eens voor mij te regelen en sinds vandaag heb ik op mijn blog twee balken staan die de vorderingen in percentages aangeven voor zowel de Fractal als voor de Vogelhuisjes SAL. Ik ben aan het rekenen gegaan hoeveel ik inmiddels af heb van de Fractal en ik kwam tot het verrassende resultaat van 8 PROCENT!!! Gossiemijne.....ik had bedacht dat het wel wat meer zou zijn maar niet dus. Die 8% is gebaseerd op de 3 pagina´s die ik volledig af heb. Daar zitten de steekjes van de pagina waar ik nu mee bezig ben, dus nog niet bij (want die zou het percentage aanzienlijk verhogen NOT hahaha). Ik kan het natuurlijk ook anders bekijken. Als 8% van de Fractal al zo mooi is, dan wordt 100% natuurlijk SCHIT-TE-REND hahaha. Hier is de voortgang tot nu toe.

Fractal kriebels

Sinds mei heb ik niet zo heel veel meer gedaan aan de Fractal. Slechts zo af en toe een steekje. Ik was helemaal in beslag genomen door de VogelhuisjesSAL. Maar daar is nu verandering in gekomen. Ik heb tijdens mijn verlof heel erg veel geborduurd aan de Vogelhuisjes. En vorige week kreeg ik ineens weer zin om aan de slag te gaan met de Fractal. Het is echt iets heel anders en het is voor de afwisseling ook leuk om weer eens wat anders te doen. Bij het Vogelhuisjespatroon moet je goed je aandacht houden, daar zitten lastige stukken bij. De Fractal is wat dat betreft een stuk makkelijker op te pakken en ook weer makkelijker weg te leggen. Ideaal tussen de poepluiers en de flessen door ;-)

Ik heb inmiddels weer aardig wat voortgang geboekt. Ik ben met het derde A-4tje een eind op weg. Ook heb ik een bladzijde van de onderste rand erbij gepakt. Zo kan ik lekker doorgaan. Overigens bestaat die onderste rand maar uit halve A4-tjes dus dat is lekker opschieten.

Zie hier de foto's: de foto van hoe ver ik in mei was en een nieuwe foto van de laatste vorderingen.

Fractal #7 - Twee weken verder....

Vorige week heb ik geen update geplaatst. Er was niet veel te melden. Laten we het maar houden op een borduurdip. Ik kwam geloof ik niet verder dan een tiental steekjes en dat zou je de verschillen met een vergrootglas hebben moeten zoeken. Maar deze week heb ik weer aardig wat kunnen doen. Ik heb trouwens voor mijn verjaardag van mijn man een daglichtlamp gehad en dat is echt super. Het is heel wit licht en het maakt alles heel helder. En het is heel rustig aan je ogen. Echt een aanrader en ik ben er heel blij mee. Ik heb hem zelfs overdags aan, als er al daglicht is ;-). Tot volgende week.

It has been two weeks since my last update. There was hardly any progress. This week however I do have some nice progress to show. Last month my husband gave me a daylight lamp for my birthday. It is really nice and I am very happy with it. The light is very bright and clear and it is a joy for my eyes....very relaxing.

Fractal #7 - Weinig voortgang deze week

Deze week heb ik niet veel geborduurd. Iedere avond had ik wel andere bezigheden met als klapper van de week mijn verjaardag afgelopen woensdag en aansluitend twee dagen pret maken in Maastricht met mijn zusje. Het leek haar een goed plan om onze borduurtjes mee te nemen. Maar behalve dan dat ze als koffervulling dienden, hebben we er niet veel mee gedaan. We waren te druk met shoppen, kletsen en cappucino's drinken. Gisteren wilde ik mijn borduurwerk alleen maar even uitpakken en bekijken maar dan kan ik het toch niet laten. Dus de 200 steekjes voortgang die er zijn, zijn allemaal gisteravond gedaan.

Fractal #7 - Vrolijk Pasen!! Happy Easter!!

Hoera!!.....Het is me gelukt. Het tweede A4-tje is af en ik hoefde me niet eens de blub te borduren. Het is nog steeds leuk en ontspannen. Vandaag ben ik begonnen aan blad 3. Ook weer leuk om met een ander hoekje bezig te zijn. Het is nu Pasen en mijn meisje logeert bij opa en oma. Dat betekent dus extra borduurtijd voor mama! (OK, en ik heb ook in de tuin geharkt, in het huis geklust en DVD-tjes gekeken!)

Yeah!!.....I finished page 2 of the Fractal! And I wasn't even forced to do so! It is still fun and I really enjoy stitching this chart. I couldn't wait starting page 3. Luckily it is Easter and my girlie is staying with her grandparents. For the whole weekend! So that means a lot of quality stitching time for mama! (Ok, and I also did a bit of gardening, cleaning the house and watching movies on DVD).

Fractal #7 - Gaat dit wel helemaal goed?

Deze week heb ik aardig wat meters gemaakt. Het gaat echt goed en ik kan niet wachten om verder te gaan. Zaterdagavond - na twee uur borduren - sloeg wel ineens de twijfel toe over of ik wel met de juiste tekening bezig was. Ik vond namelijk het verschil in de overloop van de cirkels erg groot. Het zou wel een stunt zijn geweest als ik in plaats van met tekening 19 met tekening 18 bezig zou zijn. Gelukkig was dat niet zo. Dus weer gauw verder. Ik ga proberen deze week het tweede blad af te krijgen.

Fractal #7

En weer is er een week voorbij. Afgelopen week heb ik niet zoveel geborduurd als voorgaande weken. Maar er is wel verschil te zien met vorige week. Ik heb geprobeerd deze week steeds blokjes van 10x10 steken te doen. Als ik dan een blokje af had, ging ik naar het blokje daaronder. In plaats van de draden af te hechten, stak ik ze als het ware door naar het volgende blokje (als die kleur daar tenminste ook in voor kwam). Ik moest daar erg aan wennen. Ik ben gewend om veel breder te kijken dan alleen dat kleine blokje en ik weet ook nog niet of ik er mee door ga. Goh, als ik zelf zo de foto zie, wordt het toch wel erg mooi. Gelukkig maar, aangezien deze borduur straks wel in de woonkamer komt te hangen ;-). Tot volgende week!