Over "Enzo...."

De titel van deze blog is: "Freubeltante's blog - over borduren enzo". Maar van dat enzo was het nog niet gekomen. Dus daar komt nu verandering in. Want afgelopen week werd ik ineens gegrepen door het breivirus. Ik zat op de blog van Creatief en zag dat Miriam prachtig mooie wolletjes had besteld. Dus ik ging wat verder spitten op haar blog, kwam uit bij de webwinkel van Wereldwol en heb daar kwijlend rond zitten surfen. Wat een mooie wolletjes. Na wat meer rondsurfen kwam ik ook uit bij de blog van Monique die waanzinnig mooi kan breien. De stijl die zij breit heet in het engels "Lace Knitting". Ik weet niet of de term "ajour" de lading van lace knitting dekt maar het is het betere patroonbreien zullen we maar zeggen. En dan begint het toch te kriebelen he. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, oude liefde roest niet etc etc. Dus ik heb de breipennen opgezocht, een leuk oefenwolletje uit de verzameling getrokken en ben aan de slag gegaan. Want als ik iets leuk vind om te doen is om te kijken of ik ook die ingewikkelde breipatronen kan maken. En meestal lukt dat wel. Daarom heb ik ook een kist vol met oefenlapjes.

Toen ik de smaak weer te pakken had, heb ik mezelf getrakteerd op zo'n mooi wolletje van Wereldwol en ik heb een patroon van een redelijk makkelijke sjaal uitgekozen. Immers, je kunt nooit genoeg sjaals hebben (of nagellak of boeken ;-)) en toen de bestelling binnen was, ben ik aan de slag gegaan. Het gaat niet zo snel want de wol is erg fijn en je moet oppassen dat het niet van je naalden afschiet maar het wordt wel al erg leuk. Ik ben tegelijkertijd alweer avonden aan het surfen geweest en heb weer hele nieuwe hoekjes op internet ontdekt over Lace Knitting etc etc. Er ligt nog veel nieuws te ontdekken. Hieronder de plaatjes van het patroon en het wolletje. Ik zal snel een foto plaatsen van mijn eigen breisel. Wordt vervolgd....

Zomer 2010: Zweterige handjes en klamme lappen...

De afgelopen weken is het toch een aantal keer behoorlijk warm geweest. En dan bedoel ik heeeeeeel behoorlijk warm. Met temperaturen van boven de 30 graden. Maar dat kon mij er niet van weerhouden om op deze warme avonden met de Fractal-lap aan de tuintafel te gaan zitten prutsen. Kindjes naar bed, kopje koffie er bij en gaan. Behalve dan afgelopen zaterdag. Tegen het eind van de middag werd het al wat dreigend donker buiten. In de verte begon het te rommelen (of zoals mijn oudste kuiken het zegt: "hoort mama, de wolken maken ruzie. GA BIJ JE EIGEN MOEDER RUZIE MAKEN WOLKEN"). Voor het eerst in weken durfden we het niet aan om buiten te eten dus verkasten we alles naar binnen. Ik weet niet hoe het met jullie zit maar het binnenzitten benauwde me enigszins. Weken van buitenleven maakt dat het binnen wat opgesloten aanvoelt, ook al hebben wij een riante woonkamer. Maar na het avondritueel van kindjes in bad, fles, verhaaltje, en zingen maakte de man zich op voor de voetbalwedstrijd Duitsland-Uruguay en ik ging lekker aan de eettafel zitten met de fractal. En in no-time gutste het zweet van mijn hoofd. Het liep in straaltjes langs mijn nek. En de handen werden ook enigszins zweterig. Met uitzicht op een steeds natter wordende tuin, hevig gedonder en gebliksem ("mogen de gordijnen misschien dicht") en flinke windvlagen ("eh, het afdekzeil van het zwembad is nu in de conifeer beland") zat ik het boven mijn Fractal-lap af te leggen. Maar ik bleef stug doorgaan. Geen idee hoe of er blijvende schade aangericht is door mijn zweterige handjes maar dat zien we later wel. Hij zal als ie klaar sowieso nog wel even in een sopje moeten. Maar oh.....wat ben ik weer in mijn sas. De kleuren vervelen nog steeds niet ook al ben ik voornamelijk met rood- en bruintinten beziggeweest. En ik heb inmiddels de uiterste linkerhoek onderin bereikt. Ik ben er nog niet klaar mee (in de zin van dat ie voorlopig nog niet verveeld en in de zin van dat ik nog niet eens een kwart af heb) dus de vogelhuisjes blijven nog even opgeborgen!

Voortgang SAL 6 - Blok 16 en 17

Na mijn Fractal verslaving was het nu weer tijd voor de Vogelhuisjes. Blok 16 en blok 17 zijn inmiddels af. Blok 16 was weer een vogelhuisje met (gelukkig) weinig $#%&$-bloemetjes en heeeeeel veeeeel stiksteekjes. En hoe rottig die stiksteekjes soms ook zijn - ze vreten nogal wat kostbare tijd (mijn zusje en ik noemen dat ZB - Zuivere Borduurtijd) - het maakt wel echt verschil. Ik vind ém zelf dan ook wel weer erg geslaagd geworden. Blok 17 was een eitje. 4 regels tekst. Ik zal niet zeggen dat ik ém gemaakt heb met twee vingers in de neus - dat gaat immers niet - maar ik had er in ieder geval geen zweet van op mijn voorhoofd van staan. Heel fijn. Ik kon zo erg snel verder met blok 18. 1 mei was ik een jaar bezig met deze Vogelhuisjes SAL. En nu ben ik al 17 blokken verder. Misschien komt ie dit jaar nog wel af!! Dat zou mooi zijn. Ik ga in ieder geval nu gewoon verder met blok 18.
Zie hier de foto:

De Fractal...ruim een jaar later

Afgelopen week heb ik weer een stuk Fractal afgemaakt. Ik heb nu inmiddels 7 a4-tjes af. 30.000 steken en een beetje in totaal. Nog 157.000 steken te gaan. Dat laatste klinkt op zich niet zo bemoedigend maar als je kijkt naar hoe de Fractal een jaar geleden was en hoe hij nu is, dan heb ik toch een hoop gedaan. Als je dan ook bedenkt dat ik ook nog eens 15 blokken van mijn vogelhuisjesSAL heb gedaan, dan heb ik toch een aardig kilometertje aan garen verwerkt. Dat kwam natuurlijk ook omdat ik zwangerschapsverlof had en heel veel uurtjes heb zitten prutsen. Sinds een maandje ben ik weer aan de slag. Het aantal borduuruurtjes is dan ook drastisch verminderd. Neemt niet weg dat het een fijn tijdverdrijf is waar ik even mijn hoofd lekker leeg mee kan maken. Hieronder twee foto's: boven de Fractal een jaar geleden, onder zoals ie nu is.


Ik ga nu echt weer verder met de Vogelhuisjes. In mei ben ik er een jaar mee bezig. Volgens de SALregels zou ik dan blok 13 moeten maken. Ik ben nu met blok 16 bezig. Ik loop dus nog wel een beetje voor maar niet meer zoveel als eerst (7 blokken). Ik zou het zonde vinden om de voorsprong kwijt te raken dus met gezwinde spoed ga ik nu aan de slag!

Men neme.....

... een borduurwerk, een joggingbroek en sloffen, een stuk of 15 cd's, een kratje met eten, je zusje en je baby en die stop je - incl jezelf - in een stacaravan. Laat dat een dagje of 2 lekker sudderen en dan krijg je een gezellig weekend met veel borduurpret ;-)

Afgelopen weekend hebben mijn zusje en ik ons jaarlijkse uitje gehad. Nooit gedacht dat ik het nog "jaarlijks" zou noemen maar het is na 3 jaar wel traditie geworden. Vaak 1 overnachting en gezellig shoppen. Nu eens iets totaal anders. Een 6-persoonsstacaravan op de Veluwe. De kindjes bleven thuis bij de mannen. Alleen mijn kleine kuikentje is meegegaan. Dat kwam flestechnisch allemaal wat beter uit - anders zou mijn man wel hele korte nachten hebben gehad met de laatste (bijna nacht-) fles van het kleine kuikentje én een groot kuiken dat bij het krieken van de dag al uitgeslapen is. En naast je bed staat. En aangezien ik volgend jaar nog wel een keer een weekendje weg wil met mijn zusje, heb ik het mijn man een beetje makkelijk gemaakt.

We hebben het erg gezellig gehad en wat belangrijker is, we hebben flink doorgeprikt. Rokende naalden en eelt op de vingers. Jammer dat het weekend zo snel voorbij was. Ik heb voornamelijk aan de Fractal geborduurd. De voortgang mag er zijn! Zie hieronder de "voor" (boven) en de "na" (onder) foto's. Het a4-tje is nog net niet af maar ik vermoed dat dat niet zo lang meer gaat duren!

Mijn schoonzus kan er ook wat van!

Wat ik ook nog steeds even wilde laten zien op mijn blog is het bovenstaande borduurwerk. Het is een antieke kaart van Nederland en meet 115cm x 130cm. Dit borduurwerk is een muurvullend pronkstuk in de woonkamer van mijn schoonzus en zwager. Mijn schoonzus heeft deze enorme lap zelf geborduurd. Ze is er ongeveer 5 jaar lang vooral in de winter mee bezig geweest (in de zomer heeft ze andere hobbies). Ik vind dat echt een hele prestatie gezien het feit dat er heel wat priegelig stiksteekwerk gedaan moest worden. Hij hangt nu al een poosje in huis maar het blijft een blikvanger. Prachtig. Ik heb ook nooit meer ergens zo'n groot borduurwerk gezien.

Voortgang fractal #7

Sinds mijn vorige blogbericht, heb ik me de afgelopen weken volledig op de Fractal gestort. Ik had gehoopt afgelopen weekend het a4-tje waar ik mee bezig ben, af te hebben maar dat is niet gelukt. Maar mijn laatste blog was alweer even geleden en het leek mij wel leuk om de laatste vorderingen van de Fractal te laten zien. Ook omdat mijn zwangerschapsverlof nu afgelopen is en het dus ook gedaan is met de doordeweekse overdagse borduururen. Het zal dus even minder hard gaan met de diverse borduurwerken, maar daar is niks aan te doen. Er moet weer gewerkt worden. En dat is eigenlijk ook wel weer leuk. Dit is de nieuwste foto van de Fractal, vers van de pers:

En dan te bedenken dat dit bijna 6 a4-tjes zijn van de 40! Ik heb dus nog even te gaan.

Ik ben eind februari nog met mijn zusje en mijn moeder naar de handwerkbeurs in Zwolle geweest. Het was een leuke dag. Behalve een patroon (zie hieronder) heb ik er verder niks bijzonders gekocht alhoewel er wel veel moois was. Ook mijn zusje heeft een patroon gekocht (ook een fractal!). Een mens kan immers nooit genoeg patronen hebben hahaha. Dit patroon blijft voorlopig nog even in de opbergdoos (denk ik ;-) maar je weet het maar nooit met mij).